en

Οφέλη στις τοπικές κοινωνίες από τις ΑΠΕ

TF1Εκτός από τους Δήμους, που στα διοικητικά όριά τους έχουν εγκατασταθεί Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, κυρίως αιολικά πάρκα, μεγάλη είναι η ενίσχυση που προσφέρει η διανομή του λεγόμενου «τέλους 1%» και στους οικιακούς καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας που διαμένουν σε περιοχές (τις πρώην κοινότητες) της Ελλάδας, όπου λειτουργούν αιολικά πάρκα. Πρόκειται για ποσά, που από τον Ιούνιο του 2010 παρακρατούνται από τις πληρωμές προς τα αιολικά πάρκα, με σκοπό να μειώσουν το λογαριασμό ρεύματος των καταναλωτών. Αντίστοιχες παρακρατήσεις γίνονται από τα μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗ) και τους σταθμούς βιομάζας.

Το συνολικό ποσό, διαβάζουμε σε ανακοίνωση της Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), ανέρχεται σε 31 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτό έχουν ήδη διανεμηθεί ή διανέμονται αυτή την περίοδο 17,7 εκατομμύρια ευρώ και αφορούν στη λειτουργία των έργων έως το τέλος του 2014. Αναμένεται και η διανομή των υπολοίπων ποσών, που έχουν παρακρατηθεί έως τον Ιούνιο 2017 (άλλα 13,3 εκατομμύρια ευρώ).

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα συμπεράσματα από την επεξεργασία των αναλυτικών στοιχείων που δημοσιεύει ο ΔΕΔΔΗΕ:

Από τους ΟΤΑ της χώρας, τα μεγαλύτερα ποσά έχουν εισπραχθεί συνολικά από τους καταναλωτές στους Δήμους:

  • Καρύστου Ευβοίας (1,5 εκατ. ευρώ)
  • Σητείας Κρήτης (1,1 εκατ. ευρώ) και 
  • Αρριανών Ροδόπης (1,05 εκατ. ευρώ)

 

Ιδιαίτερα ευνοημένοι είναι οι κάτοικοι μικρών ορεινών κοινοτήτων της Ελληνικής επαρχίας. Σε αυτές τις κοινότητες με πάνω από 100 δικαιούχους, η εικόνα έχει ως έξης:

  • Στην κοινότητα Αισύμης Έβρου ο μέσος όρος που έλαβε ο κάθε δικαιούχος καταναλωτής είναι 3.368 ευρώ
  • Στην κοινότητα Κομίτου Ευβοίας ο μέσος όρος ανά δικαιούχο είναι 3.020 ευρώ
  • Στην κοινότητα Κέχρου Ροδόπης ο μέσος όρος ανά δικαιούχο είναι 2.184 ευρώ
  • Στην κοινότητα Παραδεισίου Ευβοίας ο μέσος όρος ανά δικαιούχο είναι 1.836 ευρώ

Σημειώνεται ότι σε μικρότερες κοινότητες τα ποσά ανά δικαιούχο μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερα. Για παράδειγμα στην Κρήτη, στο Μητάτο Σητείας ο μέσος όρος ανά δικαιούχο είναι 15.089 ευρώ. Στην Πιτίτσα Δήμου Πατρέων ο μέσος όρος είναι 7.001 ευρώ.

 

Τα ανωτέρω ποσά αφορούν στη μέση συνολική καταβολή που έλαβε ο κάθε ένας δικαιούχους για την περίοδο 6/2010-2014. Όπως αναφέρθηκε, σύντομα θα διανεμηθούν και τα ποσά που έχουν ήδη συγκεντρωθεί για την περίοδο από το 2015. Από εκεί και πέρα, οι καταβολές θα συνεχίζονται με τη μορφή μειώσεων στους λογαριασμούς κατανάλωσης για όλη τη διάρκεια λειτουργίας αιολικών πάρκων.

Με βάση τα ανωτέρω, τα ποσά των καταβολών, που θα επαναλαμβάνονται κάθε έτος στις παραπάνω κοινότητες με πάνω από 100 δικαιούχους, είναι τουλάχιστον 240-750 ευρώ/έτος για τον κάθε ένα δικαιούχο οικιακό καταναλωτή ρεύματος, για όλα τα χρόνια που θα λειτουργούν τα αιολικά πάρκα. Στην πραγματικότητα τα ποσά μπορεί είναι μεγαλύτερα, διότι, εν τω μεταξύ, έχουν εγκατασταθεί και αναμένεται να εγκατασταθούν και άλλα αιολικά πάρκα.

 

Γιώργος Κανέλλης

"Ο φτερωτός κόσμος" Θαλασσοσφυρικτής

TF2Ο θαλασσοσφυρικτής (Charadrius alexandrinus) επιλέγει τις αμμώδεις παραλίες του Εθνικού Πάρκου. Το μικρόσωμο όμορφο παρυδάτιο είδος (15-17 εκατοστά) καταγράφεται  διάσπαρτα σε ζεύγη στις παραλιακές αμμώδεις ακτές της προστατευόμενης περιοχής. Ο αριθμός φωλιάσματος έχει μειωθεί δραματικά εξαιτίας των έντονων ανθρωπογενών επιδράσεων και της ανεξέλεγκτης κίνησης τροχοφόρων οχημάτων εντός των παραλιών.

Ο θαλασσοσφυρικτής αναζητεί την τροφή του στο έδαφος και στα πολύ ρηχά νερά. Στο διατροφικό του μενού επιλέγει μαλάκια, καρκινοειδή, γαρίδες, γαιοσκώληκες, έντομα, καρπούς και σπόρους.

Ο πληθυσμός του στη χώρα μας έχει εκτιμηθεί σε 1.000-2.000 ζευγάρια. Ο ευρωπαϊκός πληθυσμός του είναι σχετικά μικρός (>35.000 ζεύγη) και γνωρίζει μια συνεχή μείωση. Τα περισσότερα μεταναστεύουν νοτιότερα το χειμώνα.

Το τυπικό ενδιαίτημα φωλιάσματος είναι οι αμμώδεις, λασπώδεις και χαλικώδεις ακτές, έλη και δέλτα. Η φωλιά γίνεται σε βαθούλωμα στο έδαφος κοντά σε μικρούς θάμνους. Η κίνηση τροχοφόρων οχημάτων, παραθεριστών-λουόμενων και λοιπών επισκεπτών στις παράκτιες ζώνες απειλεί τις φωλιές των πουλιών στα σημεία αυτά. Ενοχλούνται επίσης από το παράνομο κυνήγι (που εξακολουθεί να υφίσταται στην περιοχή) ιδιαίτερα στην αναπαραγωγική τους διαδικασία.

 

Επιμέλεια, φωτογραφίες: Διονύσης Μαμάσης 

Περιβαλλοντολόγος, M.Sc. Αειφορικής Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, Ορνιθολογική έρευνα πεδίου  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ Μια συνέντευξη με ενδιαφέρον

TF3Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση είχαμε με τον αντιδήμαρχο καθαριότητας κ. Χρήστο Κορδά στην εκπομπή «ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΑ», που μεταδίδεται από την ΟΙΚΙΠΑ στην ΕΡΤ Πάτρας.

Συμπυκνώνουμε τα κύρια ερωτήματα που θέσαμε στον αντιδήμαρχο:

- Εφαρμόζεται ο κανονισμός καθαριότητας του Δήμου σε περιπτώσεις αφισορύπανσης, ανεξέλεγκτης απόθεσης υλικών σε πεζοδρόμια κλπ, και πέφτουν τα προβλεπόμενα πρόστιμα;

ΑΠ. Χρειάζεται να γίνει περισσότερη δουλειά σε αυτό το τομέα, δεν έχουμε πολύ προσωπικό…

-  Πότε προβλέπονται να ολοκληρωθούν τα έργα στου Φλόκα και να κλείσει η Ξερόλακκα;

ΑΠ. Περίπου σε τρία χρόνια.

- Λειτουργεί το σύστημα συλλογής και καύσης του βιοαερίου στο ΧΥΤΑ;

ΑΠ. Όχι εδώ και τρία χρόνια, αναμένονται κονδύλια για τον εκσυγχρονισμό των αναγκαίων υποδομών.

- Γιατί δεν γίνονται από αυτή τη δημοτική αρχή καμπάνιες ευαισθητοποίησης στον τομέα της ανακύκλωσης, με αποτέλεσμα το ποσοστό να είναι κάτω του 6%, όταν το μέσο πανελλήνιο ποσοστό είναι 10% και σε κάποιες πόλεις (Θεσσαλονίκη Ρέθυμνο προσεγγίζει το 13% ).

ΑΠ. Είμαστε κοντά στο μέσο όρο και αυτή την περίοδο ετοιμάζουμε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο.

- Τι γίνεται με το πρόγραμμα ανακύκλωσης τηγανέλαιου, που έχει σταματήσει προσωρινά λόγω έλλειψης προσωπικού;

ΑΠ (Ο κ. Κορδάς απάντησε ότι θα ενημερωθεί πληρέστερα για το θέμα.)

- Πού πάνε τα κλαδέματα του Δήμου; Γιατί δεν θρυμματίζονται από το υπάρχον μηχάνημα του Δήμου και να στρωθούν μετά επιφανειακά σε ανενεργά τμήματα του ΧΥΤΑ;

ΑΠ. Τα κλαδέματα στοιβάζονται σε ένα μέρος του ΧΥΤΑ. Αναμένονται κονδύλια για μεγάλους τεμαχιστές.

-  Τι γίνεται με την κομποστοποίηση;

ΑΠ.  Έχουν κατατεθεί μελέτες για χρηματοδότηση σχετικής εγκατάστασης στην Ξερόλακκα.

Η δική μας αίσθηση τόσο από τις απαντήσεις, όσο και από την κατάσταση, όπως τη βιώνουμε όλοι, είναι ότι σε θέματα εμφάνισης και εικόνας πόλης είμαστε σε μια περίπου τριτοκοσμική κατάσταση με πολλούς εξ ημών να αυθαιρετούμε συνεχώς και το Δήμο να μην ασκεί κανέναν ουσιαστικό έλεγχο… Η κατάσταση στην Ξερόλακα είναι ικανοποιητική σε ό,τι αφορά στο θάψιμο των σκουπιδιών, όμως η απελευθέρωση του παραγόμενου βιοαερίου στην ατμόσφαιρα, εδώ και αρκετά χρόνια, υποβαθμίζει την ποιότητα του αέρα.

Από την άλλη μεριά, η ανακύκλωση υπολειτουργεί, τα ποσοστά ανάκτησης ιδιαίτερα χαμηλά και η απουσία οποιασδήποτε καμπάνιας, είτε από τη μεριά του Δήμου είτε από την Εταιρεία που διαχειρίζεται τους μπλε κάδους, ιδιαίτερα εμφανής…

Χρειάζεται συστηματική δουλειά και συνεργασία με τις τοπικούς φορείς και κινήσεις (όπως η ΟΙΚΙΠΑ) που μπορούν να βοηθήσουν. Μέχρι τώρα όμως δεν έχουμε τη σχετική πρόσκληση…

Νίκη Τσάμη - Γιώργος Βασιλακόπουλος

Λύση χρειάζεται η ΑΜΙΑΝΤΙΤ, όχι άλλα πρόστιμα

TF4H υπόθεση της διαχείρισης των αμιαντούχων και μη αποβλήτων της πρώην ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στο Δρέπανο μπαίνει σε νέα φάση, μετά τη δημοσίευση της υπ’ αριθμόν 1985/2017 Απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, που κοινοποιήθηκε στα μέσα του Νοέμβρη στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δ. Ελλάδας, Ιονίων Νήσων.

Η απόφαση απορρίπτει την αίτηση ακυρώσεως των ιδιοκτητών του χώρου των 135 στρεμμάτων, Εθνικής Τράπεζας και Κτηματικής ΑΕ, κατά της απόφασης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης του Ιουλίου 2011, με την οποία οι ιδιοκτήτες καλούνταν να μεταφέρουν σε κατάλληλες εγκαταστάσεις του εξωτερικού ποσότητες λίγο ή πολύ αμιαντούχων αποβλήτων (σάκους με ίνες, φύλλα αμιαντοτσιμέντου σπασμένα, χώματα ρυπασμένα με αμίαντο και μαζούτ) της τάξης των 40.000 τόνων ή και περισσότερο.

Η καθυστέρηση της έκδοσης της απόφασης επί έξη χρόνια (αλλά και της δημοσίευσής της επί πάνω από εξάμηνο) οδήγησε στην κατάσταση που γνωρίζουμε, σοβαρά διαφορετική από αυτή του 2011: διαλυμένα από λεηλασίες για να αφαιρεθούν μέταλλα κτίρια, σπασμένα φύλλα αμιαντοτσιμέντου, διασπορά ινών από τον άνεμο στην περί το βιομηχανικό οικόπεδο περιοχή, μειούμενη πλέον, μια και ό,τι ήταν να διασπαρεί διεσπάρη, πρόστιμα από την Περιφέρεια, αλλά το πρόβλημα δημόσιας υγείας, διαχείρισης αποβλήτων και ανάπτυξης αμετάβλητο. (βλ. σχετικές φωτογραφίες)

Μετά την πρόσφατα δημοσιευμένη απόφαση του ΣτΕ, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, όπως ανακοίνωσε, την κοινοποίησε στους ιδιοκτήτες ζητώντας τους να κάνουν αυτό που δεν έκαναν αυτά τα εξήμισι χρόνια: να μεταφέρουν στο εξωτερικό αυτές τις δεκάδες χιλιάδες τόνους.

Το πλέον εύλογο, είναι να αναμένουμε και πάλι αδράνεια μετά προστίμων. Το περιβάλλον και η δημόσια υγεία θα συνεχίσουν να επιβαρύνονται, η αναπτυξιακή αξιοποίηση του οικοπέδου να μην προχωρεί.

Η πρότασή μας προς τις αρμόδιες αρχές (Αποκεντρωμένη Διοίκηση, κυρίως, αλλά και Περιφέρεια και Δήμος Πατρέων) αφενός και την πλευρά των ιδιοκτητών αφετέρου είναι συνεννόηση στη βάση του διαχωρισμού των αποβλήτων σε πράγματι επικίνδυνα (σπασμένα φύλλα αμιαντοτσιμέντου, σάκους είτε έχουν ίνες είτε όχι και άλλα ανάλογα) από τη μια και τις μεγάλες ποσότητες των ρυπασμένων χωμάτων από την άλλη. Τα πρώτα μπορούν με λογικό κόστος να μεταφερθούν στο εξωτερικό. Για τα δεύτερα, μπορεί να γίνει και νέος έλεγχος για την πραγματική τους επικινδυνότητα σήμερα και, εφόσον αυτός δείξει ότι μπορούν να ταφούν, πρέπει να ταφούν υγειονομικά σε τμήμα του χώρου, με ειδική εφ’ άπαξ άδεια προς την ιδιοκτησιακή πλευρά.

Έτσι, δεν θα μείνουμε εκεί που είμαστε τόσα χρόνια, ήτοι του παράλληλου θριάμβου της νομοτυπίας αλλά και του στρατηγού ανέμου και της λεηλασίας, αλλά θα παράξουμε ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ και μάλιστα σε διάστημα μηνών. Αποτέλεσμα σε επίπεδο περιβάλλοντος, σε επίπεδο ικανότητάς μας να διαχειριζόμαστε δύσκολα απόβλητα, σε επίπεδο υγείας αλλά και αναπτυξιακών ευκαιριών.

Από lose – lose κατάσταση, μπορούμε να πάμε σε win – win. 

Οι μαγικές λέξεις είναι ρεαλισμός και συνεννόηση.

Θα βρεθεί, άραγε, το θάρρος και από τις δύο πλευρές;

Γιώργος Κανέλλης

ΤΟ 2018 ΟΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ;

TF5Εκπρόσωποι σχεδόν από 200 χώρες συγκεντρώθηκαν στη Βόνη από 6 έως 19 του Νοέμβρη, όπου διεξήχθη η 23η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP 23) υπό την προεδρία των νησιών Φίτζι. Εκεί οι διαπραγματευτές άρχισαν να διαμορφώνουν τους κανόνες υλοποίησης της συμφωνίας του Παρισιού, που αναμένεται να εφαρμοστεί από το 2020: πώς οι χώρες λογοδοτούν για τις ενέργειές τους, τι ακολουθείται για την οικονομική βοήθεια, που υποσχέθηκαν οι πλούσιες χώρες, κ.ά. Ωστόσο, οι τελικές ρυθμίσεις θα γίνουν στην COP 24, που θα διεξαχθεί τον Δεκέμβριο του 2018 στο Κατοβίτσε της Πολωνίας. 

Στη διάσκεψη, οι χώρες συμφώνησαν στη διεξαγωγή ενός έτους «διαλόγου» μέχρι τότε, ώστε να μπορέσουν να καταρτίσουν στα τέλη του 2018 ένα συλλογικό απολογισμό των εκπομπών των αερίων, που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ο διάλογος αυτός θα πρέπει να είναι «εποικοδομητικός, στραμμένος προς τις λύσεις» και να μην στοχεύει κανέναν, προειδοποιεί η απόφαση που υιοθετήθηκε.

Για άλλη μια φορά, παρέμεινε ασαφές αν πράγματι οι πλούσιες χώρες θα διαθέτουν το ποσό των 100 δισ. δολαρίων ετησίως έως το 2020, που έχουν υποσχεθεί, ώστε οι φτωχότερες χώρες να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή. Η δε κυβέρνηση Τραμπ, η οποία επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να αποχωρήσει από τη συμφωνία, κάτι που δεν θα μπορεί να γίνει επίσημα πριν από το τέλος του 2020, έχει ήδη ανακοινώσει ότι δεν θα καταβάλει τα χρήματα που είχε υποσχεθεί ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, συγκεκριμένα 2 δισεκατ. Δολάρια, που προορίζονταν για το Πράσινο Ταμείο του ΟΗΕ!

ΜΙΚΡΟΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΕ ΨΑΡΙΑ!

TF1Κι ενώ στη Β. Ευρώπη βρέθηκε εντομοκτόνο σε αυγά, στην Ιαπωνία περίπου το 40% των ψαριών, που αλιεύθηκαν μέσα και γύρω από το μεγαλύτερο και πολυπληθέστερο νησί Χόνσου, βρέθηκε να περιέχει μικροσκοπικά πλαστικά σωματίδια, προκαλώντας ανησυχίες για τις δυνητικά επιβλαβείς επιπτώσεις τους στα οικοσυστήματα και την ανθρώπινη υγεία.

Τα μικροπλαστικά, τα οποία έχουν μήκος μικρότερο από 5 χιλιοστά, είναι προϊόν των μεγαλύτερων κομματιών πλαστικού που διασπώνται λόγω της υπεριώδους ακτινοβολίας, των κυμάτων και της έκθεσης στη θερμότητα. Επίσης, τα μικροπλαστικά μπορούν να απορροφήσουν επιβλαβείς χημικές ουσίες, οι οποίες στη συνέχεια μεταφέρονται στα ψάρια που τα καταναλώνουν. 

Η ερευνητική ομάδα, του Πανεπιστημίου του Κιότο που διεξήγαγε την έρευνα από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 2016 σε 197 ψαριών από επτά είδη, που αλιεύτηκαν σε έξι διαφορετικές περιοχές, βρήκε 140 μικροπλαστικά από 16 είδη πλαστικών σε 74 ψάρια ή 37,6% αυτών που εξετάστηκαν. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, μικροπλαστικά σε υψηλότερα επίπεδα βρέθηκαν σε γαύρους και σαρδέλες, διότι αυτά τρέφονται με πλαγκτόν και μικροσκοπικά σωματίδια από το νερό, αφού τα φιλτράρουν με τα βράγχια τους, καθιστώντας έτσι τα μικροπλαστικά πιο πιθανό να καταναλωθούν.

ΟΧΙ ΣΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΒΩΞΙΤΗ ΣΤΗ ΜΕΓΑΡΙΔΑ!

TF2Η “Δελφοί – Δίστομον Α.Μ.Ε.” συμφερόντων Μυτιληναίου, προέβη μέσα στο τρέχον έτος, σε ενέργειες για σύσταση φακέλου και σύνταξη Μ.Π.Ε. (μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων), προκειμένου να λάβει τις απαραίτητες εγκρίσεις και τελικά την άδεια διερευνητικών γεωτρήσεων για την ανεύρεση κοιτασμάτων βωξίτη στην ευρύτερη περιοχή των Μεγάρων και στα Γεράνεια Όρη.  Η περιοχή έρευνας, συνολικής έκτασης 50.000 στρεμμάτων η οποία ξεκινά από την  Πάχη Μεγάρων, καλύπτει όλη τη Βαρέα φτάνει μέχρι την Κινέτα νότια και επεκτείνεται βόρεια, μέχρι τα Γεράνεια όρη πάνω από το Αλεποχώρι, σε προστατευόμενη περιοχή του δικτύου Natura 2000. 

 

Μέσα στην περιοχή αυτή περιλαμβάνονται: το προστατευόμενο δάσος των Γερανείων, καλλιέργειες, ελαιώνες, αμπέλια, φιστικόδεντρα, μελίσσια, πτηνοτροφεία, αρχαιολογικοί χώροι, χώροι πολιτιστικής αξίας, εκκλησίες, μοναστήρια και πολλοί οικισμοί. Έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι τα μεταλλεία βωξίτη καταπατούν τους όρους αδειών λειτουργίας  για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και, αδιαφορώντας, προκαλούν μόλυνση, οικολογική καταστροφή, ερήμωση και ανεργία.  

 

 Η οικονομία των Μεγάρων ήταν πάντα δομημένη γύρω από την καλλιέργεια της γης, και την κτηνοτροφία. Στους καιρούς κρίσης, που η χώρα μας περνάει, ο Μεγαρίτης κατάφερε να κρατηθεί, επιμένοντας να στηρίζεται στον πρωτογενή τομέα και στην μεταποίηση των αγροκτηνοτροφικών προϊόντων.  Οι καλλιέργειες των οπωροκηπευτικών, τα φιστίκια μας (ΠΟΠ), το ελαιόλαδο, το κρασί των Γερανείων και τα αυγά Μεγάρων τρέφουν όλη την Αττική, διαθέτοντας ξεχωριστή αξία και ποιότητα. Το προστατευόμενο δάσος των Γερανείων είναι ο τελευταίος πνεύμονας της Δυτικής Αττικής, στον οποίο ζούν είδη υπό εξαφάνιση και φύονται ενδημικά είδη φυτών.

 

 Τα μεταλλεία βωξίτη, όπου και αν βρίσκονται, και σε ακτίνα  χιλιομέτρων από τις εγκαταστάσεις τους, πνίγουν την περιοχή με σκόνη και κόκκινη λάσπη, η οποία είναι το στερεό απόβλητο της επεξεργασίας του βωξίτη. Χαρακτηρίζεται από τις υψηλές συγκεντρώσεις της σε βαρέα μέταλλα και είναι εμπλουτισμένη με ραδιενεργά στοιχεία, όπως το ουράνιο. Μεταλλεία βωξίτη ανά την Ελλάδα, εναποθέτουν αφιλτράριστο αυτό το στερεό απόβλητο στη θάλασσα (όπως γινόταν στην Αντίκυρα) και μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα. 

 

 Σύμφωνα με έρευνες, η κόκκινη σκόνη των αποβλήτων προσκολλάται σε φυτείες και είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την ανάπτυξη των γεωργικών προϊόντων, ενώ μειώνει και την αποδοτικότητα των καλλιεργειών, υποβαθμίζοντας την ποιότητά τους. Σε περιοχές εξόρυξης βωξίτη έχει παρατηρηθεί η αύξηση των αναπνευστικών νοσημάτων, καθώς και νοσημάτων του θυρεοειδούς αδένα ακόμα και σε παιδιά. Το κράτος αδυνατεί να τους ελέγξει

 

 Αποτελεί ψευδαίσθηση το να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να υπάρξει τέτοια δραστηριότητα συμβατή με την προστασία τόσο του Περιβάλλοντος όσο και των τοπικών συμφερόντων. Όταν γίνονται παρανομίες και το Συμβούλιο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων απλώς αλλάζει τους σχετικούς νόμους για να μην υπάρχει πρόβλημα, όταν καμία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δεν τηρείται και τα πρόστιμα απλώς δεν πληρώνονται χωρίς περαιτέρω συνέπειες, όταν γίνονται κακουργηματικές πράξεις και δεν ανοίγει μύτη, όταν τοξικές ουσίες απλώς αφήνονται να χύνονται στη θάλασσα ή σε ποτάμια και η αστυνομία απαγορεύει την πρόσβαση, για να μην μπορούν να συλλεχθούν στοιχεία, όταν ισχυρές εταιρείες μέσω διαφθοράς και παρασκηνιακών σχέσεων ελέγχουν τα πάντα και ανεβοκατεβάζουν δημάρχους και βουλευτές κατά βούληση, λαδώνοντας τους πάντες ή, αν δεν λαδώνονται, εξαπολύοντας εναντίον τους στρατιές τραμπούκων ή δικηγόρων, όποιος πιστεύει ότι μπορεί να αρκεστεί στην μελέτη των ΜΠΕ και στην διόρθωσή τους, ή που πιστεύει ότι θα γίνουν όλα όπως πρέπει και ότι σε περίπτωση που δεν τηρηθούν, θα έχει το νόμο μαζί του, πλανάται πλάνη οικτρά!

 

Τα διυλιστήρια σε Ελευσίνα και Κόρινθο, η Χαλυβουργική Ασπροπύργου, το πλήρως βιομηχανοποιημένο με βαριές και επικίνδυνες βιομηχανίες Θριάσιο Πεδίο, η μονάδα αποθήκευσης υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Ρεβυθούσα, συνθέτουν ήδη ένα επιβαρυμένο και υποβαθμισμένο περιβάλλον για την ανθρώπινη ύπαρξη. Ανάμεσα σε αυτές τις τερατογενέσεις και την μόλυνση, τα Μέγαρα επέλεξαν ένα διαφορετικό δρόμο. 

 

Το παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο της περιοχής μας, ο  αγροδιατροφικός τομέας και ο τουρισμός - τα οποία προωθούνται με τόσο αγώνα από τον Δήμο και την Περιφέρεια από προγράμματα που ήδη έχουν υλοποιηθεί- και αφορούν την γεωργική ανάπτυξη της περιοχής μας, την υπεραξία των εγχώριων προϊόντων μας, την ανάδειξη του φυσικού κάλλους  της περιοχής , όλα αυτά θα καταστραφούν. Η ντόπια  γεωργία, η πτηνοτροφία, η μελισσοκομία, οι παραλίες και τα δάση θα αποδεκατιστούν. Είναι επιτακτική η ανάγκη της διαφύλαξης των Γερανείων και του δάσους τους, σε μια ήδη επιβαρυμένη και υπερκορεσμένη βιομηχανικά, Δυτική Αττική. 

 

 Οι επιπτώσεις όμως μιας τέτοιας εξόρυξης δεν θα βλάψουν μόνο τα Μέγαρα, αλλά θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το Λουτράκι, τον Κορινθιακό Κόλπο, και όλες τις γύρω περιοχές.

  Εάν δεν αντιδράσουμε εγκαίρως και δυναμικά, θα βρούμε μια πόλη μολυσμένη και παιδιά να γεννιούνται με προβλήματα υγείας. Οι νέοι θα εγκαταλείψουν μαζικά τα Μέγαρα, αφού πλέον οι περιουσίες τους θα έχουν καταστραφεί και δεν θα μπορούν να τις εκμεταλλευτούν. Η ανεργία θα κορυφωθεί και η απαξίωση του πρωτογενούς τομέα θα είναι δεδομένη. Όταν αφαιμαχθεί πλήρως η περιοχή από το ‘’πολύτιμο’’ μετάλλευμα, θα έχει γίνει πλέον άγονη έκταση, θα είναι κρανίου τόπος!

Οι αντιδράσεις έχουν ήδη αρχίσει, οι συγκεντρώσεις πολιτών, που αντιτίθενται στα σχέδια αυτά, είναι μαζικές.

 

Όλοι ξέρουμε ότι σίγουρα ο αγώνας θα είναι μακρύς και σκληρός και ότι θα χρειασθεί ο καθένας. Είναι όμως το μικρό αντίτιμο, για να προστατέψουμε ό,τι αγαπάμε.

 

Γιώργος Παλαμάρης